terapiatraumy.pl

Archive
Wrzesień 2013 Monthly archive

Trauma

poniedziałek, 30 września 2013, g.18.00

Płock, ul. Grodzka 9/6

Trauma i terapia traumy, czyli co się dzieje w moim ciele


 

Małgorzata Sieczkowska

Psychoterapeutka. Zajmuje się pracą ze świadomością ciała i praktykuje różne podejścia w terapii traumy – SE i EMDR. Prowadzi Gabinet Pomocy Psychologicznej w Poznaniu.

Traumatyczne zdarzenia życiowe, na które nie mieliśmy wpływu oraz zdarzenia zagrażające naszemu życiu, nad którymi nie mieliśmy kontroli, są zapisane w ciele, a więc w ciele należy ich szukać i słuchać ciała, żeby się z nich wydobyć. Ale jak to zrobić? Trzeba popraktykować Świadomość Ciała, czyli rozpoznać doznania, wewnętrzne obrazy, mimowolne ruchy, uczucia, i odczytać ich znaczenie.

Czytaj dalej...

Trauma w tle sprawstwa przemocyTrauma jako potencjalne źródło sprawstwa przemocy

artykuł Małgorzaty Sieczkowskiej „Trauma jako potencjalne źródło sprawstwa przemocy”

W roku 2000 zostałam zaproszona przez Ewę Woydyłło Osiatyńską, dyrektorkę Komisji ds Edukacji w Dziedzinie Alkoholizmu i Innych Uzależnień przy Fundacji im. Stefana Batorego do współorganizowania szkolenia w zakresie pracy ze sprawcami przemocy. Szkolenie miało kilka edycji i było kierowane do szeroko rozumianych środowisk pomocy psychologicznej i społecznej. W 2000 roku zorganizowałam szkolenie dla poznańskiego środowiska, we współpracy ze współzałożonym przez siebie Stowarzyszeniem Profilaktyki Społecznej „Sedno”.

Czytaj dalej...

images-4

niedziela, 29 września 2013, g.15.00

Na zaproszenie Renaty Durdy, kierowniczki Ogólnopolskiego Pogotowia  Niebieska Linia, będziemy w najbliższą niedzielę gośćmi współprowadzonej przez nią cyklicznej audycji „Dość Przemocy”. Będziemy mówić o traumie i sposobach wydobywania się z niej.  Podamy ćwiczenie do samodzielnego stosowania. Przedstawimy serię wydawniczą Terapia Traumy i omówimy książki.

 

Zapraszamy!  Małgorzata Sieczkowska i Zenon Mazurczak

Czytaj dalej...

Reinscenizacja a trauma Reinscenizacja, czyli odtwarzanie traumy
Peter A. Levine, twórca metody terapii traumy Somatic Experiencing, zwraca uwagę na znany skądinąd fakt powtarzalności traumatyzujących zdarzeń. Znamy go m.in. z obszaru wiktymologii, która bada zjawisko nieustannego znajdowania się w roli ofiary. Levine pisze, że jest to nieświadome reinscenizowanie pierwotnej sytuacji, by tym razem inaczej zakończyć zdarzenie traumatyczne. Paradoksalnie u sprawcy przemocy, może to być nieświadome reinscenizowanie sytuacji, która ponownie pozwoli walczyć i – tym razem – zwyciężyć. W takich razach dochodzi często do nieuświadomionego przesunięcia w systemie rodzinnym: „bił mnie ojciec, a teraz ja biję żonę” – z powodu bliskości obu postaci, które się „mylą” na poziomie nieświadomym.

Czytaj dalej...

TraumaTrauma jako zjawisko energetyczne
Podczas zdarzenia traumatycznego zawsze dochodzi do wzbudzenia gigantycznej energii w systemie nerwowym, która ma posłużyć przetrwaniu. Jak to zostało opisane przy badaniach nad stresem traumatycznym, podczas zagrażającego życiu zdarzenia, mózg gadzi, ewolucyjnie najstarsza, instynktowna część naszego mózgu, wydaje dyspozycję „walcz albo uciekaj”. Jeśli „walcz” to impuls nerwowy z mózgu idzie do rąk, a w ślad za nim napływa krew, zwiększa się objętość mięśni, by można było walczyć, a właściwie zabić (!) przeciwnika. Jeśli natomiast instynktowne rozpoznanie sytuacji zagrożenia każe uciekać (bo przeciwnik większy lub jest ich kilku) wówczas energia systemu nerwowego przyczynia się do natychmiastowego przepchnięcia krwi do nóg, by zwiększyć objętość tamtych mięśni i szybciej uciekać i tak ujść z życiem!

Czytaj dalej...

Dr Raja Selvam

Krótkoterminowa Psychofizjologiczna Terapia Traumy zastosowana wobec ocalonych z tsunami w 2004 roku. Poniżej przedstawiam cztery przypadki z wyprawy do Indii ilustrujące to podejście terapeutyczne i jego rezultaty.

Chłopiec, którego serce biło zbyt szybko

Gdy Jeanne du Rivage, należąca do naszego zespołu terapeutycznego, zbierała się już do wyjazdu po całym dniu, podszedł do niej mały chłopiec, wziął jej rękę w swoją dłoń, umieścił na swoim sercu i wypowiedział słowo „tsunami”.

Trauma tsunamiJego serce biło bardzo szybko, a oczyma i gestami komunikował prośbę o pomoc. Opowiedział, że jego serce bije tak szybko od czasu tsunami. Jeanne, bardzo poruszona spotkaniem z chłopcem, poprosiła o zgodę na pozostanie dłużej, żeby z nim popracować. Z pomocą tłumacza Jeanne pomogła mu unormować tętno poprzez dotykanie klatki piersiowej i nauczyła go, jak odczuwać własne ciało i jak samodzielnie rozładowywać wysokie pobudzenie w układzie nerwowym poprzez ruchy ramion i nóg. Chłopiec dobrze reagował i zdawał się intuicyjnie rozumieć cały proces. Na koniec sesji, jego tętno się unormowało, a on był bardziej zrelaksowany i szczęśliwy.

Czytaj dalej...

Krótkoterminowa psychofizjologiczna terapia traumy dla ocalonych z katastrof. Poniżej przedstawiamy artykuł naszego gościa, Dr Rajy Selvama, prezentujący jego podejście terapeutyczne, zastosowane wobec ocalonych z tsunami w 2004 roku. W kolejnych dniach przedstawimy cztery przypadki z wyprawy do Indii ilustrujące to podejście terapeutyczne i jego rezultaty.


Trauma tsunamiDr Raja Selvam jest nauczycielem Somatic Experiencing Petera Levine’a, wykłada i szkoli profesjonalistów w wielu krajach na całym świecie. W swoim podejściu czerpie z integracji posturalnej i biodynamicznej terapii czaszkowo-krzyżowej, psychologii jungowskiej i archetypowej, teorii relacji z obiektem i intersubiektywności, afektywnych badań układu nerwowego i Adwaita-wedanty (indyjskiej tradycji duchowej). Jego aktualne zainteresowania skupiają się na traumie i więzi z jednej strony oraz traumie i duchowości z drugiej.

Krótkoterminową psycgofizjologiczną terapią traumy objęto ponad 200 dorosłych i 50 dzieci z symptomami traumy po tsunami na Oceanie Indyjskim w roku 2004. Sesje terapeutyczne zaproponowano ocalonym z tsunami z 13 wiosek rybackich w Tamil Nadu w Indiach, sześć miesięcy po tsunami. Wstępne wyniki badań kontrolnych przeprowadzonych cztery tygodnie pod terapii wskazują na znaczące zmniejszenie symptomów traumy u większości leczonych osób, nawet jeśli odbyła się tylko jedna sesja.

 Wprowadzenie

Obraz był druzgocący. Matka i ojciec rozpaczają, trzymając ręce swojego martwego syna leżącego na plaży w Cuddalore, Tamil Nadu, południowym stanie, który stracił tysiące istnień w wyniku tsunami 26 grudnia 2004 roku. Od czasu tsunami nosiłem przy sobie egzemplarz czasopisma India Today ze zdjęciem rozpaczających rodziców. Miałem go także przy sobie, gdy przyjechałem do Tamil Nadu z międzynarodową grupą jedenastu terapeutów traumy w sześć miesięcy po tsunami, żeby pomagać ofiarom. W ciągu dwu i pół tygodnia, pracowaliśmy nad symptomami traumy u ponad 200 dorosłych i 50 dzieci z 13 wiosek rybackich w trzech okręgach Tamil Nadu. Przeprowadziliśmy siedem prezentacji na temat traumy i terapii traumy po tamilsku i angielsku dla osób zaangażowanych w niesienie pomocy dla ofiar tsunami, i umówiliśmy się na rozmowę z wszystkimi dorosłymi, z którymi pracowaliśmy cztery tygodnie później, żeby ocenić, czy zaproponowana terapia przyniosła trwałą ulgę w symptomach. Poniżej przedstawiamy opis skuteczności krótkoterminowej psychofizjologicznej terapii traumy opartej na Somatic Experiencing (SE) w sytuacji po katastrofie. Wstępne wyniki badań kontrolnych wskazują, że większość pacjentów zgłaszała znaczące ustąpienie symptomów cztery tygodnie po terapii, przechodzące nasze najśmielsze oczekiwania.

Czytaj dalej...

Kiedy miałam 28 lat i zaledwie cztery lata pracy terapeutycznej za sobą, po raz pierwszy zapytano mnie „jak druga wojna światowa wpłynęła na moje własne życie?” Zapytała mnie o to Claudia Blackburn, niewiele starsza ode mnie amerykańska terapeutka, która z inicjatywy Ewy i Wiktora Osiatyńskich, na zaproszenie Fundacji Stefana Batorego, przyjechała wówczas do Polski, by uczyć nas pracy z uzależnionymi. Pamiętam, że byłam bardzo zdziwiona jej pytaniem i nie miałam żadnej gotowej odpowiedzi. Dzisiaj powiedziałabym, że raczej nie miałam wówczas żadnej świadomości w tej sprawie.

chagallwojnaNa szkoleniu z Somatic Experiencing®, zajmujemy się również tzw. traumą wojenną. Oglądamy zapis wideo sprzed dziesięciu lat; Larry Heller pracuje z 70-letnią Niemką, która po raz pierwszy od czasów wojny opowiada, co się wtedy wokół niej wydarzyło. Stary, traumatyczny zapis w jej ciele natychmiast staje się czytelny, dla terapeuty, dla nas uczących się i przede wszystkim dla samej pacjentki, która po wielu latach może nazwać rzeczy jakimi były, rozpoznać stałe traumatyczne pobudzenie, które jej od tamtego czasu towarzyszy i – pod okiem terapeuty – powolutku je rozładować. Tyle ile się da – by lepiej spać, by zachować dłużej pamięć, być w bardziej żywym kontakcie z wnukami.

Potem pracujemy w małych grupach i po ponad dwudziestu latach znów słyszę to samo pytanie. Wprawdzie od jakiegoś czasu znam już na nie odpowiedź, ale po raz pierwszy mówię o tym publicznie. I natychmiast doświadczam, znanej mi już, istotnej jakościowej różnicy pomiędzy myśleniem o czymś a wypowiedzeniem tego głośno. Teraz znacznie pełniej wyrażam siebie w słowie, a po chwili i równocześnie w pojawiających się emocjach, doznaniach w ciele, obrazach pamięci.

Czytaj dalej...