terapiatraumy.pl

Archive
Tag "teoria poliwagalna"

Jak w traumie uwolnić się od nieodłącznego uczucia wstydu?Wstyd nas ogarnia, można się wstydu najeść, ze wstydu nie możemy podnieść oczu, zalewamy się wstydem, palimy się ze wstydu, płoniemy i rumienimy się ze wstydu, wreszcie umieramy ze wstydu.

Trauma powstaje i trwa, gdy przemożny lęk sprzęgnie się ze znieruchomieniem. Uczuciu strachu towarzyszy wrażenie, że jest się w pułapce. Natomiast wstyd i trauma tworzą ścisłe i bardzo złośliwe połączenie.

Dzisiejsze społeczeństwo uważa znieruchomienie i dysocjację, w obliczu przemożnego zagrożenia, za słabość a nawet tchórzostwo. Sąd ten wypływa z głębokiego lęku przed wpadnięciem w pułapkę bezradności. Ten lęk przed lękiem, przed bezradnością i przed uczuciem bycia w pułapce, może całkowicie zawładnąć życiem człowieka w postaci uporczywego i paraliżującego uczucia wstydu.

Czytaj dalej...

7 sekretnych ćwiczeń na nerw błędny nie tylko dla straumatyzowanych

Dziś przypada 20 rocznica ogłoszenia teorii poliwagalnej przez Stephena Porgesa, która swego czasu zrewolucjonizowała rozumienie traumy. Teoria Poliwagalna jest teorią opisującą budowę anatomiczną i sposób funkcjonowania nerwu błędnego, a tym samym autonomicznego układu nerwowego człowieka.

Z tej okazji publikujemy 7 wybranych ćwiczeń na nerw błędny. Skupione są one wokół szyi i głowy, naszej piątej kończyny (Ida Rolf).

Przygotowanie (wyłącz telefon komórkowy): usiądź wygodnie, poczuj krzesło, na którym siedzisz i obie stopy na ziemi; ugruntuj się i weź głęboki oddech.

  1. Szyja i kark: poruszaj głową w lewo i w prawo. Możesz powtórzyć ten ruch kilkakrotnie.
  2. Żuchwa: poruszaj żuchwą, powoli otwierając i zamykając usta, ruszając na boki, do przodu i do tyłu. Odczuj wyraźnie mięśnie żuchwy, które często bywają napięte aż do bólu .
  3. Oko: otwieraj i zamykaj oczy, patrz w różnych kierunkach, w lewo i prawo, w górę i w dół, naprzemiennie wytężaj wzrok i mruż oczy.
  4. Mięśnie mimiczne twarzy: zrób kilka „głupich min”, starając się uruchomić możliwie wiele mięśni twarzy (ponad 20).
  5. Ucho środkowe: nasłuchuj, wsłuchuj się w dźwięki tła i otoczenia, np. trzeszczenie krzesła, przejeżdżający samochód, ćwierkanie ptaków, odgłos windy, wentylator komputera lub klimatyzacji.
  6. Gardło: najpierw odkrztuś (tak jakby ci coś wpadło do tchawicy), a następnie przełknij ślinę.
  7. Krtań: uruchom swój aparat głosowy, np. możesz zacząć intonację „wuuuu…” lub zarycz jak lew. Poczuj wibrację w krtani, to rozwibrowanie może sięgać aż do przepony i rozchodzić się po całym brzuchu.
Czytaj dalej...

StephenPorgesStephen Porges (*1945), uczony amerykański, wieloletni profesor psychiatrii oraz dyrektor Brain-Body Center na Uniwersytecie Illinois w Chicago, aktualnie pracujący w Research Triangle Institute International w Północnej Karolinie (roczny budżet: 2 mld $). Zainteresowany zwłaszcza psychofizjologią (przez wiele lat był przewodniczącym Towarzystwa Psychofizjologicznego), czyli pytaniem, jak fizjologia wpływa na zachowanie i jak możemy ją regulować.

W roku 1994 sformułował teorię poliwagalną, przełomową teorię działania autonomicznego układu nerwowego, co pozwoliło w nowy sposób spojrzeć na traumę i terapię traumy. Peter A. Levine, twórca Somatic Experiencing®, autor „Obudźcie tygrysa. Leczenie traumy” oraz profesor Bessel van der Kolk, niekwestionowany lider badań naukowych w dziedzinie traumy, są wielkim zwolennikami tej teorii.

Czytaj dalej...

Pies na traumę

Któż nie słyszał o hipoterapii, mającej zastosowanie m.in. w rehabilitacji osób z Zespołem Downa czy delfinoterapii, stosowanej w leczeniu autyzmu. Wiadomo, że starsze osoby posiadające kota czy psa, żyją dłużej. Nieprzypadkowo zwierzęta, a nawet rośliny, były zabronione w getcie! Psy pracują jako przewodnicy osób niewidomych, ścigają przestępców, szukają narkotyków.

Specjalnie przeszkolone psy pracują jako „terapeuci traumy” w policji i w jednostkach interwencji kryzysowych w USA i Kanadzie. Nazywa się to albo kynoterapią, albo dogoterapią.

Czytaj dalej...