terapiatraumy.pl

Archive
Tag "Boris Cyrulnik"

Trauma w 33 cytatach z CyrulnikaKsiążkę Borisa Cyrulnika Ratuj się, życie wzywa przedstawiałem już pisząc o Traumie milczenia, odwoływałem się do niej także pisząc o Zamrożonych słowach traumy. Ponieważ ta książka wciąż chodzi za mną, postanowiłem dziś zrobić mały wybór cytatów na temat traumy.

 

Nawet kiedy nic złego się nie dzieje wystarczy jeden impuls, żeby obudzić ślad przeszłości. Nic się nie zaciera, tylko myślimy, że zapomnieliśmy.

Śmierć rodziców nie była dla mnie żadnym wydarzeniem. Byli ze mną, a potem już ich nie było. To nie ich śmierć odcisnęła na mnie piętno, ale ich zniknięcie. Jak żyć najpierw z nimi, a potem, nagle, bez nich? Nie chodzi o cierpienie – nie cierpi się na emocjonalnej pustyni, umiera się, to wszystko.

Miałem sześć lat, nie umiałem ani czytać, ani pisać, nie było radia, nie było muzyki, nie było kolegów, nie było słów. Krążyłem bez końca wokół stołu w salonie, gdzie byłem zamknięty. Zawroty głowy mnie uspokajały, a jednocześnie w dziwny sposób przywracały mi poczucie, że żyję. Kiedy już się zmęczyłem chodzeniem w kółko, kładłem się na dywanie i lizałem własne kolana.

Czytaj dalej...

Rezyliencja: zagadka odporności na traumęŻycie jest ciężkie. Trauma jest częścią życia.

Kiedyś się mówiło: per aspera ad astra (przez trudy do gwiazd). Błażej Pascal pocieszał, że L’homme n’est qu’un roseau, le plus faible de la nature; mais c’est un roseau pensant (Człowiek jest tylko trzciną, najwątlejszą w przyrodzie, ale trzciną myślącą). Fryderyk Wilhelm Nietzsche nauczał, że: Was mich nicht umbringt, macht mich stärker (co mnie nie zabije, wzmocni mnie).

Różnie sobie w życiu radzimy: gdy jedni dostają co najwyżej kataru, innych powala zapalenie płuc. Co dla jednego jest bułką z masłem, dla drugiego może być traumą.

Stąd pytanie: co takiego mają lub co takiego robią ci, którzy mimo strasznych doświadczeń, nie mają traumy.

Czytaj dalej...

Cyrulnik: trauma milczeniaTo już trzecia książka Borisa Cyrulnika w wydawnictwie Czarna Owca (Rozmowy o miłości ukazały się w serii Terapia Traumy), a piąta po polsku. No i czuję się trochę tak jak starosta weselny na godach w Kanie Galilejskiej, który woła pana młodego, żeby zapytać, czemu dobre wino zachował na koniec.

Tak, czuję się odurzony tą książką jak wybornym winem!  Książkę można przeczytać w 2 godziny, ja chodzę z nią od 2 tygodni i nie wiem, jak o niej napisać.

Recenzję można zamknąć w jednym zdaniu: musisz ją przeczytać! Reszta jest stratą czasu, czyli przekonywaniem do robienia czegoś – zamiast robienia tego, zamiast czytania Cyrulnika. A jeśli mamy przy łóżku, na biurku, a może na Kindlu lub iPadzie stertę książek do przeczytania, zacznijmy od Ratuj się, życie wzywa.

Kim jest autor? Boris Cyrulnik jest neuropsychiatrą, psychoanalitykiem, etologiem (badaczem zachowań), a przede wszystkim największym znawcą traumy we Francji, specjalistą od rezyliencji.

Jego rodzice w latach trzydziestych przyjechali z Ukrainy, z Polski. Ojciec miał na imię Aron, był rosyjskim Ukraińcem, matka była Polką miała na imię Nadia. Oboje byli Żydami. Boris urodził się roku 1937. Rodzice zginęli w Oświęcimiu. Jemu udało się uciec z Synagogi w Bordeaux. Ocalał, jednak milczał.

Książka jest opowieścią o pamięci traumatycznej, o milczeniu po traumie i tęsknocie do opowiedzenia swojej historii.

Czytaj dalej...

Cyrulnik o miłości i traumie

W serii wydawniczej Terapia Traumy ukazała się w Wydawnictwie Czarna Owca książka Borisa Cyrulnika: Rozmowy o miłości na skraju przepaści. Tłumaczenie Ewa Kaniowska (tytuł oryginału: Parler d’amour au bord du gouffre), 224 strony,

Osoby przezwyciężające traumę doświadczają często swoistego poczucia odroczenia, które sprawia, że z większą intensywnością odczuwają szczęście z tego, co jeszcze jest dla nich możliwe.
Olga w wieku 18 lat doznała poważnego urazu fizycznego i psychicznego. Już u samego progu życia zmuszona była nauczyć się nowego sposobu bycia w świecie. Sięgając do swoich zasobów intelektualnych i psychicznych, wykorzystała to, co oferowało jej otoczenie, by stać się kimś innym. Mężczyzna, którego poślubiła, dzięki tej szczególnej kobiecie nauczył się kochać w nowy sposób. A dziecko narodzone z tego małżeństwa stworzy ze swymi nietuzinkowymi rodzicami mocną więź i czerpać będzie siłę z tak niecodziennego psychicznego dziedzictwa.

Czytaj dalej...
Strony:  1 2 >