terapiatraumy.pl

Archive
Author Archive

charaktery082015W najnowszych Charakterach ukazała się krótka recenzja “Uleczyć traumę” Petera Levine’a (Magazyn psychologiczny “Charaktery” Nr 8 (223), sierpień 2015, str. 103). Jak miło! Wspaniale! Najważniejsze polskie pismo psychologiczne omawia książkę o traumie!

Pani dr Dorota Krzemionka, zastępca redaktora naczelnego i redaktor naukowy Charakterów, autorka tej minirecenzji, tak ocenia tę książkę: “Niewątpliwie wszyscy zranieni znajdą w niej pomocne wskazówki. Do książki dołączono płytę CD z ćwiczeniami rozwijającymi poczucie bezpieczeństwa i granic własnego ciała. Nie bez znaczenia jest, że czyta je Krystyna Czubówna.”

Cóż nasuwa się nieodparcie refleksja: Dziś prawdziwych recenzji już nie ma… Nikt już prawie takowych nie pisze. Mało kto dziś pewnie recenzje czytuje. Recenzent co najwyżej zapoznaje się z książką na tyle, żeby napisać tekst (tak, to prawda, że Peter Levine zaczyna od ćwiczeń rozwijających poczucie bezpieczeństwa i granic własnego ciała, ale przecież na tym nie kończy!). Opinie o książkach tudzież sprzedaż obecnie kierują się innymi prawami i chadzają innymi drogami.

Sierpniowy numer Charakterów poświęcony jest intuicji. Tytułowe pytanie brzmi: Czy intuicja prawdę mówi? Odpowiedź, jak łatwo się domyśleć, brzmi: tak, ale…

Najbardziej jednak zdumiewa odstręczająca okładka rodem z horroru, przedstawiająca dziecko z mokrą głową o traumatycznym, wręcz morderczym spojrzeniu. (We wrześniu znów zdjęcie Billy Plummer i znów okropna okładka. Auto-da-fé?)

Przeglądając Charaktery zauważyłem aż trzy książki Willigisa Jägera:

Modlitwa kontemplacyjna.

Tajemnica po tamtej stronie dróg. (Wspólnie z Anselmem Grünem)

Rozmowy o codzienności (wspólnie z Alexandrem Porajem).

To wspaniale. Tym bardziej, że Willigis Jäger skończył w tym roku 90 lat! Poprzednie książki, w moim tłumaczeniu, ukazywały się w wydawnictwie Czarna Owca (dawniej Jacek Santorski). Jednak mimo rocznicy wydawnictwo nie było zainteresowane wydaniem ostatniej książki Willigisa Jägera “Jenseits von Gott” (Poza Bogiem).  W najbliższym czasie postaram się napisać coś więcej o tych książkach pod kątem traumy.

Czytaj dalej...

Dom zbudowany z naszej wdzięcznościW Warszawie otwarto Centrum Weterana Działań Poza Granicami Państwa. Słowo trauma jakoś się nie pojawiło. Dominowała podniosłość i ogólne zadowolenie. Otwarcia dokonała osobiście pani premier Ewa Kopacz. Datę uroczystości wybrano nie przypadkowo. Trzy lata temu, 21 grudnia 2011 roku zginęło pięciu polskich żołnierzy w Afganistanie.

Otwieramy dziś Dom Weterana. To nasze Polek i Polaków podziękowanie za waszą służbę i poświęcenie. Mam nadzieję, że będziecie się tu czuli jak w domu, bo jest to dom. Dom zbudowany nie tylko z cegieł, ale zbudowany przede wszystkim z naszej wdzięczności.

Czytaj dalej...

Co ma piernik do wiatraka, czyli trauma i adwentZaczął się adwent. Ściśle rzecz biorąc już w sobotę o zachodzie od nieszporów (a więc tak jak to było w starożytności, że święto zaczynało się o zmroku). Jest to też początek nowego roku kościelnego, roku liturgicznego. Ale mało kogo to obchodzi. Nie ma przeżycia. Ten czy ów zrobi sobie nawet wieniec adwentowy. Zapali świeczkę, ale co dalej? Tylko dzieci mają radość z kalendarzy adwentowych – takie tam “jajko niespodzianka z drzwiczkami”.

Do niedawna na roraty, mszę o wschodzie słońca, rozpoczynające się przy świecach pieśnią Rorate caeli (“spuśćcie rosę niebiosa”) zapraszał ojciec Jan Góra, znany poznański dominikanin. Ale mu je odebrali! A jak mu je odebrali, i kto inny je teraz o świcie odprawia, to tłumy już nie walą… No bo rosy jakoś już nie ma! Znaczy się ducha zabrakło.

Czytaj dalej...

Architektura w cieniu traumy

Jak dać wyraz pamięci po traumie kolektywnej? Jak transformować traumatyczną przeszłość całych społeczności? Jak żyć po zbiorowej traumie? Pierwsza wojna światowa, druga wojna światowa, późniejsze wojny w Indochinach. Hitler, Stalin, Mao, Pol Pot. Wiek dwudziesty był wiekiem totalitaryzmu, stuleciem zbrodni.

Czy sztuka może być narzędziem transformacji traumy? – żeby pozwolić nam pamiętać, ale także pojednać się, uleczyć i przekształcać traumy poprzednich pokoleń, traumy całych społeczności. Na pewno próbuje. Przykładem jest Yad Waszem. Inne przykłady naśladownictwa tego izraelskiego projektu transformowania traumy tworzą grubą księgę niezliczonych traum zbiorowych i indywidualnych.

Czy architektura może pomóc w transformacji traumy?

Czytaj dalej...
Strony:  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 ... 36 37 38 >