terapiatraumy.pl

Pierwsza pomoc w traumie wg SE

10 zasad pierwszej pomocy w traumie wg Somatic Experiencing

Pierwsza_pomoc1. Ześrodkuj się, tzn. przenieś uwagę do swojego Centrum, nieco poniżej pępka. To Cię uchroni przed nadmiernym rezonansem z traumą, której jesteś świadkiem, i pozwoli dalej swobodnie działać.

2. Oceń sytuację. Czy poszkodowany ma oznaki szoku, gęsią skórę, zaszklone oczy, płytki oddech, czy jest emocjonalnie pobudzony czy zamarł w bezruchu, czy jest zdezorientowany (rozgląda się dookoła; nie wie, co się stało; nie wie, gdzie jest)  Wezwij pomoc!

3. Wprowadź spokój i poczucie pewności. Mów wolno i pewnie: „Jestem przy Pani/Panu. Czy Pani mnie słyszy? Czy Pani mnie widzi? Czy chce mnie Pani złapać za rękę?” Trzymanie kogoś za rękę pozwala rozregulowanemu traumą systemowi nerwowemu wejść w rezonans  z innym, stabilnym systemem nerwowym (drugim człowiekiem!)

4. Obserwuj swoje uczucia w ciele i kieruj uwagę na Tu i Teraz. Twoja uważna obecność i ugruntowanie chronią Cię przed rozbiciem traumatyczną sceną i poprzez rezonans dają wsparcie poszkodowanemu.

5. Zwalniaj, żeby dać szansę samoregulacji. Kiedy pytasz lub mówisz do poszkodowanego, odczekaj 1 – 2 minuty, żeby dać szansę samoregulacji w ciele. Wkrótce rozpoznasz, że system nerwowy się reguluje: pojawi się głębszy oddech, dygotanie, drżenie, płacz, ziewanie.

6. Poinformuj poszkodowanego, że jego fizyczne reakcje są zupełnie naturalne. Podtrzymuj jego naturalne impulsy i reakcje, mówiąc:”To wszystko jest normalne i naturalne, i ten płacz i to drżenie” lub też „Proszę sobie pozwolić drżeć, to naturalne odreagowanie, to jest właściwe”

7. Wzbudź zaufanie poszkodowanego do samouzdrawiających sił natury lub zachęć do świadomego przywołania obecności sił wyższych (anioła, innych duchowych postaci)

 8. Bądź cały czas obecny (nawet jeśli przyjechało już pogotowie i kiedy ratownicy zbierają wywiad) Zostań tam nadal, mów spokojnie i utrzymuj postawę wsparcia.

9. Zachęcaj poszkodowanego do przedłużonego odpoczynku. Nawet jeśli nie chce. Potrzebny jest spokój, odpoczynek, kilka dni zwolnienia.

10. Towarzysz poszkodowanemu w jego późniejszych reakcjach emocjonalnych. Może się pojawić złość, wstyd, poczucie winy, lęk, żałoba, zamartwianie się, konsternacja. Powiedz poszkodowanemu, że to naturalne, że pojawiają się takie uczucia i że ich świadome odczuwanie pomoże przezwyciężyć traumę.