terapiatraumy.pl

Trauma w roli głównej, czyli psychodrama

maskiPsychodrama jest nierozerwalnie związana z nazwiskiem Jacoba Leviego Moreno, lekarza psychiatry urodzonego w Bukareszcie, wychowanego w Wiedniu, a pracującego w USA i kochającego teatr od zawsze.

Psychodrama (z greki ψυχή dusza i δράμα działanie) pomyślana jako przeciwwaga do psychoanalizy, jest metodą opartą na działaniu i grupie, polega na inscenizowaniu różnych zachowań. Chodzi o to, żeby w ustalonych ramach móc wypróbowywać, obserwować i porównywać różne działania, a przede wszystkim przeżyć ich skutki – zarówno z własnej perspektywy (roli), jak też obcej .

Znamy to świetnie z czasów dzieciństwa. Gdy z łatwością potrafiliśmy wcielać się w rolę matki, ojca, lekarza, nauczyciela, policjanta… Odgrywając role łatwiej nam wchodzić w różne sytuacje, o których nam trudno mówić.

Psychodramy nie stosuje się jako jedynej metody w terapii traumy, raczej jest używana jako metoda uzupełniająca w procesie leczenia traumy. Odgrywanie ról jest przydatne do przepracowywania sytuacji traumatycznych i wypracowywania nowych strategii w radzeniu sobie z traumą. Granie pozwala na poszerzenie repertuaru posiadanych ról i wypróbowywaniu nowych sposobów zachowań, które bez grania i zabawy byłyby niedostępne.

W psychodramie eksploruje się co prawda przeszłość, dlatego można odegrać np. traumatyczne wydarzenie, ale przede wszystkim szuka się rozwiązania tu i teraz przyjmując inne, nowe perspektywy. Dzięki temu rozwiązanie to może działać w teraźniejszości i przyszłości.

Celem pracy z traumą jest przezwyciężenie zniewolenia starym wzorcem, przywrócenie różnicowania zachowań i elastyczności stosownie do potrzeb chwili i sytuacji. To ja gram rolę, panuję nad nią, a nie rola nas krępuje. Psychodrama daje możliwość wypróbowywania skutków różnych działań.

Ponieważ ponowne ożywienie traumy może powodować silne reakcje, w psychodramie zwraca się szczególną uwagę, żeby terapeuta bardzo ostrożnie i odpowiedzialnie posługiwał się tą metodą terapii, a klient nie został przez psychodramę dodatkowo obarczony czy wręcz straumatyzowany. Dlatego zasadniczo nie stosuje się psychodramy w ciężkich przypadkach (np. psychozy, stany ostre chorób psychosomatycznych czy zagrożenie samobójstwem).