terapiatraumy.pl

Gdzie jesteś, Adamie?

W traumie czujemy się zagubieni, nie wiemy, gdzie jesteśmy. Trauma sprawia, że czujemy się jak w pułapce, nie znamy wyjścia, błądzimy w labiryncie. Chcemy się schować przed traumą, jak biblijny Adam, gdy słyszy kroki w ogrodzie w porze powiewu wiatru (Rdz 3,8). 4kierunki

Dlatego najpierw musimy się odnaleźć. Musimy wiedzieć, gdzie jesteśmy. Nie jest to jednak wcale takie proste. A w traumie niekiedy bardzo trudne. Dlatego w terapii traumy zaczyna się od ugruntowania.

Ale ze względu na przesilenie letnie, które miało miejsce o 7.04, obchodzone przez nas w noc świętojańską, chciałbym zająć się kwestią centrum, środka. Jak się odnaleźć? Jak odnaleźć własne centrum, swój środek?

Koło czterech kierunków może być tu niezwykle pomocnym i potężnym narzędziem. Jest ono mapą fizycznej rzeczywistości: wschód, południe, zachód i północ. A jednocześnie duchowym narzędziem poznawania świata. Praca z szamańskim kołem życia pozwala określić swoje miejsce w świecie, a w dłuższej perspektywie wskazać, jaki może być następny krok.

Koło uczy nas ponadto, że nic nie istnieje samo dla siebie. I przypomina, że bardzo wiele możemy dowiedzieć się studiując kontekst lub otoczenie, w którym coś (np. trauma) się pojawia.

Paradoksalnie zawsze jestem w samym środku, w samym centrum. Uświadomienie sobie, gdzie jestem w odniesieniu do czterech kierunków jako stron świata, może pomóc mi odnaleźć i poczuć własny środek, swoje centrum.

Stań twarzą na wschód E: jestem tu, jestem zwrócony na E; E patrzy na mnie – ja patrzę na E; przede mną rozpościera się E.

Stań twarzą na południe S: jestem tu, po lewej jest E, jestem zwrócony na S; S patrzy na mnie – ja patrzę na S; przede mną S, po lewej E.

Stań twarzą na zachód W: jestem tu, z tyłu E, po lewej S, jestem zwrócony na W; W patrzy na mnie – ja patrzę na W; przede mną W, z lewej S, z tyłu E.

Stań twarzą na północ N: jestem tu, po prawej E, z tyłu S, po lewej W, jestem zwrócony na N; N patrzy na mnie – ja patrzę na N; przede mną N, z lewej W, z tyłu S, po prawej E.

Zakończenie: jestem TU, pode mną ziemia, nade mną niebo, wokół mnie 4 kierunki.

Kluczem do tego ćwiczenia jest odczucie minimalnej pozytywnej zmiany w ciele.

(Inspirowane książką Daana van Kampenhouta: Cztery kierunki. Wprowadzenie do pracy z szamańskim kołem życia, przekład Małgorzata Sieczkowska, Wydawnictwo KOS, Katowice 2011)