terapiatraumy.pl

Dysocjacja

Dysocjacja, czyli rozłączenie, uchodzi za jeden z najbardziej klasycznych i najbardziej subtelnych objawów traumy. Jest również najbardziej tajemniczym symptomem.

galateaPojęcie dysocjacji wywodzi się z asocjacjonizmu, który asocjacją (kojarzeniem) tłumaczy zjawiska psychiczne. Już w latach 80-tych dziewiętnastego wieku dysocjacja związana została z traumą. Potem zapomniana, powróciła po 100 latach, gdy przed rokiem 1980 znów zajęto się intensywnie traumą.

Nie boję się umierać, po prostu wolałbym, żeby mnie przy tym nie było.                                            Woody Allen

Dysocjacja pojawia się w naszym doświadczeniu, gdy stajemy w obliczu sytuacji zagrażających życiu. W traumie dysocjacja daje człowiekowi możliwość  przetrwania doświadczenia, które w tym momencie jest nie do wytrzymania. Dysocjacja może się stać chroniczna i przybrać postać złożonych objawów, gdy wzbudzona w traumie energia nie zostanie rozładowana.

Łatwiej nam doświadczyć dysocjacji, niż wyjaśnić jej mechanizm oraz rolę jaką odgrywa w traumie i terapii traumy. Dlatego piąte już „Dni poświęcone traumie” odbywające się Zurichu od 28 do 30 czerwca 2013, noszą tytuł:  Dysocjacja: obraz kliniczny – funkcje ochronne – szanse.

Referentami są Peter A. Levine, twórca metody Somatic Experiencing®, Michaela Huber, najbardziej znana specjalistka od traumy i dysocjacji w Niemczech, przewodnicząca niemieckiej sekcji International Society for the Study of Dissociation oraz Kathy Steele (USA), autorka książki „Coping with Trauma-Related Dissociation” (Radzenie sobie z dysocjacją wynikającą z traumy).

Peter A. Levine będzie mówił o biologicznych podstawach dysocjacji oraz o klinicznym znaczeniu perspektywy biologiczno-fizjologicznej. Obserwacje świata zwierząt pokazują podstawowe aspekty wrodzonych mechanizmów dysocjacji – rozumianej jako ewolucyjna forma adaptacji. Z tej perspektywy ciało, szczególnie system nerwowy, uczy się fundamentalnego wzorca przystosowania poprzez dysocjację.

Michaela Huber, nazywana w Niemczech „Lady Dys”, będzie mówić o tym, jak wczesne, złożone traumatyzacje uniemożliwiają rozwój spójnego „ja”, a wewnętrzne głosy zaczynają się ze sobą kłócić; jak wtedy nawiązywać kontakt z „umęczonymi osobowościami” i jak moderować wewnętrzny „multi-log”. W drugim wystąpieniu Michaela Huber powie o zjawisku  lojalności wobec sprawcy i identyfikacji ze sprawcą oraz co można zrobić, żeby te obszary osobowości pozyskać dla procesu zmiany.

Kathy Steel zajmie się zdysocjowanymi formami relacji. Jednym z najgorszych skutków wczesnych, chronicznych traum jest brak zdolności wchodzenia w zdrowe związki i utrzymywania ich. W swoich relacjach osoby takie – mówiąc symbolicznie – naciskają jednocześnie na hamulec i na gaz, jednocześnie rozwijając strategie zbliżania się i unikania. Konflikt ten prowadzi z jednej strony do unikania bliskich związków, a z drugiej stale zagraża istniejącym relacjom. To wielkie wyzwanie dla terapii.

Wykłady i seminaria w Zurichu będą odbywać się po niemiecku, wystąpienia po angielsku będą tłumaczone na język niemiecki. Szczegółowe informacje można znaleźć na www.traumatage.ch .

Salvador Dali, 1952, Galatea sfer niebieskich, olej na płótnie, Teatr-Muzeum Salvadora Dali, Figueres, Hiszpania.