terapiatraumy.pl

Archive
Czerwiec 2013 Monthly archive

Blake2Dziesięć lat temu, w roku 2003, Eugene T. Gendlin, twórca focusingu, z charakterystycznym dla siebie błyskiem w oku, opowiadał, jak to w latach siedemdziesiątych szokował swoich kolegów z Uniwersytetu w Chicago, głosząc tezę, że ciało to jest nieświadomość.

Dziś podkreślanie roli ciała jako źródła informacji i innowacji nie jest niczym nowym. Ale wiedza i umiejętności, jak dokładnie czerpać z tego źródła, wcale nie są takie powszechne.

Dzięki teorii poliwagalnej Stephena Porgesa rozumiemy, skąd w ogóle wiemy, jak się sami czujemy, i że kluczową rolę odgrywa przy tym nerw błędny (nervus vagus), największy nerw przywspółczulny. Jest to tak zwany nerw aferentny, tzn. przewodzący 95 % informacji z obwodu w kierunku centralnego układu nerwowego.

Od nas zależy, czy nauczymy się słuchać szeptów naszego ciała, czy też zmusimy je do tego, żeby zaczęło krzyczeć i protestować. Nasze ciało ma dar bycia w teraźniejszości, bycia tu i teraz.  Zmiana bowiem nie może nastąpić ani w przeszłości, ani w przyszłości, lecz tylko w teraźniejszości.

Frapująca jest dlatego jednomyślność tradycji duchowych i terapii traumy – takiej jak na przykład Somatic Experiencing® według Petera Levine’a – w podkreślaniu kluczowej roli ciała.

Czytaj dalej...

Co to jest trauma? W poszukiwaniu odpowiedzi możemy oczywiście sięgnąć do DSM – Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (Diagnostyczny i statystyczny podręcznik zaburzeń psychicznych), którego piąte wydanie właśnie się ukazało, możemy także zajrzeć do Wikipedii czy szukać definicji u wybitnych uczonych od Zygmunta Freuda poczynając a na Peterze A. Levinie kończąc.

mikadoAle możemy także zrobić inaczej. Po platońsku. Poszukać jakiegoś obrazu. Zastanowić się, do czego trauma jest podobna. Poszukać analogii, porównania czy metafory.

Wszak obraz jest wart tyle co tysiąc słów (A picture is worth a thousand words). Powiedzenie to było przypisywane Konfucjuszowi, a tak naprawdę zostało wymyślone sto lat temu przez amerykańskich speców od reklamy. W dobie kultury obrazkowej nie trzeba nas już do obrazów przekonywać.

Trauma jest jak mikado. Trauma jest jak bierki. Obraz ten pokazuje samą istotę traumy: a więc chaos, poplątanie, spiętrzenie i rozpad. A jednocześnie pokazuje zasady gry, a tym samym zasady, jakimi należy się kierować w terapii traumy.

Czytaj dalej...

Do Polski przyjeżdża Sneh Victoria Schnabel, znana niemiecka terapeutka, poprowadzi warsztaty w dniach 14-18 sierpnia br. w Wytwórni Ciszy koło Uniejowa. Ja te warsztaty będę tłumaczył.

pustkaVictoria jest autorką słynnego powiedzenia: Bez korzeni nie ma skrzydeł. Ale jej dewizą jest przekonanie Pabla Picasso: Ja nie szukam, ja znajduję!

Nie będą to jednak warsztaty pracy z traumą, jakkolwiek Victoria Schnabel jest wyczulona na traumę. Pracuje m.in. w podejściu Somatic Experiencing®, metodzie pracy z traumą według Petera Levina (uczyła się u słynnego Rajy Selvama). W Niemczech regularnie prowadzi  warsztaty poświęcone traumie przed i okołoporodowej, stosując także oryginalne metody rodem z Afryki, inspirowane pracą Malidoma Somé.

Victoria jest bardzo przenikliwa i wyczulona na uwikłania, po mistrzowsku od lat stosuje ustawienia, w najrozmaitszych zresztą wydaniach: od błyskawicznych, tak krótkich jak wypicie espresso, po monumentalne z udziałem 50 osób eksplorujących opowieść o Odyseuszu. Dziś mówi o swojej pracy, że jest to działanie sceniczne zorientowane na proces.

Czytaj dalej...

Nelson Mandela umiera. Więzień polityczny przez 27 lat, pierwszy czarny prezydent RPA, laureat pokojowej nagrody Nobla, orędownik pojednania, równości i demokracji.

rozaWzruszające jest to, że dzieci przed szpitalem wołają go tradycyjnym imieniem klanowym Madiba. Na większości zdjęć zawsze łagodnie uśmiechnięty, jak Dalajlama czy Jan Paweł II.

Najważniejsza książka o traumie, Traumatic Stress: The Effects of Overwhelming Experience on Mind Body and Society (Stres traumatyczny: Skutki przytłaczających doświadczeń na umysł, ciało i społeczeństwo) , wydana przez najwybitniejszego badacza traumy, Bessela van der Kolcka, zadedykowana została Nelsonowi Mandeli oraz wszystkim tym:

którzy sami zaznawszy traum i zranień, nie dążyli do zapomnienia lub zemsty, lecz poświęcili się transformacji traumatycznych zranień innych ludzi.

Szczególną rolę w procesie transformacji odegrała Komisja Prawdy i Pojednania (Truth and Reconciliation Commission) działająca od 1996 do 2002 pod kierunkiem biskupa Desmonda Tutu (zresztą krajana Mandeli) – nawet jeśli ocena działalności komisji nie jest bynajmniej jednoznaczna.

Czytaj dalej...
Strony:  1 2 3 4 5 6 7 >